تبليغاتX
راهی

 

+ نوشته شده در ساعت توسط هومن ربيعي(راهی) |

تنهایی تلخ است

نه مثل زهر مار

مثل قهوه­ی ترک

در کافه­ی ارمنی

مثل مزه­ی جمله­های حقیقی

تنهایی یک حوض بی­انتهاست

تنهایی ضرورت همین لحظه­هاست

و تنهایی ِمنتظر

میان گذشته و آینده ایستاده

مثل بیداری بعد از فنجان واژه

 

 

***

 

 

 زبان خودم را گم کرده­ام

دنبال درد دل­هایم می­گردد

واژه­ای نیست واگویه­هایم را معنا کند

شناسنامه­ی من کجاست

باید برای تمدیدش عکس بگیرم

آینه کجاست

تا سرم را سرسری نگیرم

روتوش نکن آقا

می­خواهم خودم باشم

بگذار سلول­های پوست صورتم

زخم­های عمیق روحم را نمایان کنند

 

 

***

 

 

 کودک شعر من

در ادامه­ی یک هذیان که بیایی به دنیا

دکلمه­ات می­کنم برای یک دیوانه

بلکه بنشیند به بار

گریه­ای که همیشه دارد در آستین

در طالعم چیست اینگونه مه­آلود

که می­نشینم در زخمه­ی خورشید

که می­رسد دمایم به نقطه­ی تب

و می­زایمت یتیم؟

 

***

  

از ماه بپرس

شب­های بی­ستاره را چگونه تحمل می­کند؟

از شب بپرس

لحظه­های بی­مهتاب را چگونه تحمل می­کند؟

از هستی بپرس

آیا هرگز از نیستی سراغی گرفته است؟

از خودت اما چیزی نپرس

علامت­های سوأل را تاب نمی­آورد

+ نوشته شده در ساعت توسط هومن ربيعي(راهی) |

 

چاپ اول - تهران 1380

شابک: 5 – 0105 – 06 – 964

کتابخانه ملی ایران: 7679 – 80م

 

برای دیدن متن کتاب روی ادامه مطلب کلیک کنید


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ساعت توسط هومن ربيعي(راهی) |

در جستجوي صداي تو

حساسترین ميكروفون ها را خریدم

در گرما و سرماي طولاني ترين روز و شب ها منتظر ماندم

و گوش به زنگ احضاريه اي حتا از دادگاه تو بودم

اما

فقط سكوت نصيبم شد

و تنها آوای پرنده ي كوكو:

كو

کو

+ نوشته شده در ساعت توسط هومن ربيعي(راهی) |

Where are you?

از خودت بپرس كه خودش را دوست دارد يا نه؟/ جواب بده/ جوابي كه عقلِ سمج را اسير كند/ جوابي كه از جان عزيز بگذرد/ بگو/ نفس بكش/ تو داري نفس ميكشي/ يك دو سه/ و رازِ بزرگي كه بر تو ميگذرد:زمان.../ دستهايت را به هم بزن/ چيزي به اسمِ سكوت ميشكند/ به پلكهايت بگو باز شوند/ همه چيز هست/ و اسمِ تو: انسان.../ نگاه کن/ جنازه ات روي تخت درازكشيده/ با تمامِ توانايي اش نميتواند/ با تمامِ شنوايي اش نميشنود/ پس كجا هستي؟/ ديروز تمام شد و فردا نيز/ حتي اگر تمامِ زمين تعطيل شود/ حتي اگر با ستاره ی هالي تصادف كند/ خودت را كه برداشته باشي،كافي ست/ چيزي تو را به چنگ نميآورد/ چرا كه تا مغزِ استخوان بيداري/ چرا كه ميتواني به پلكهايت حكومت كني/ گوش كن!/ يك دو سه/ در ميزنند/ بپرس كه مهمان ميخواهد يا نه؟

+ نوشته شده در ساعت توسط هومن ربيعي(راهی) |

روز ۲۳ مردادماه ۱۳۸۵به طوس رفتیم که در۲۰ کیلومتری مشهد واقع است و همه روزه میزبان گردشگرانی است که برای دیدار از آرامگاه فردوسی به آنجا می­آیند...


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ساعت توسط هومن ربيعي(راهی) |

جهان فلسفه همواره خواهان فلسفه بی­نقص و قابل قبولی بوده­است تا بتواند آن را به عنوان دستورالعملی برای تمامی امور مربوط به بشر ساکن در کره زمین واقع درکهکشان راه شیری، سرلوحه قواعد زندگی اجتماعی قراردهد...


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ساعت توسط هومن ربيعي(راهی) |

روشنفکری کلاسیک دهه 30 به بعد، به شعری نیاز داشت که انفعال و ناکامی هایش را تخفیف دهد و در نتیجه، شعر احمدشاملو و حواشی­اش به عنوان برآیند خواست های روشنفکری چپ­گرا، جایگاه خوبی پیداکرد...


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ساعت توسط هومن ربيعي(راهی) |

از اینکه زمانی حرارت فرهنگ و هنر این سرزمین،همه دنیا را گرم می­کرد، ولی امـروزه دود میانمـایگـی، چـشمها را مــی­آزارد؛ از اینکـه روزگـاری کســـانی بودند کــه خـلـق می­کردند، ولی امروزه مدعیــان حتــی از درک درست مفاهیم مُرده فرنگی هم عاجزند، افسوس نمی­خورم... 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ساعت توسط هومن ربيعي(راهی) |

می گویند:« آدم تنبل یا شاعر می شود یا ستاره­شناس» و البته که هر نویسنده و هنرمند و اندیشمندی هم زیر مجموعه این ضرب­المثل قرارمی­گیرد و در نتیجه شاعری سهل انگاشته میشود. می گویند:«این حرف­ها از سر شکم­سیری است» و صد­­ البته که این موضع­گیری­ها فقط مختص فرهنگ کوچه و بازار نیست...


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ساعت توسط هومن ربيعي(راهی) |

زمانی­که یک دانشجوی رشته سینما بودم به علت ارتباط با سطح وسیعی از همنسلان خود درگرایشات مختلف و­همچنین علاقه ام به­ تاریخ­مکاتب هنری از جستجو برای یافتن کسانی که دیدگاه های مشابهی با هم داشتند، دست بر نمیداشتم...


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ساعت توسط هومن ربيعي(راهی) |

به میانه سال­های هفتادبرویم ، زمانی­که رضا براهنی با انتشار مؤخره  چرامن دیگرشاعر نیمایی نیستم و مجموعه شعر خطاب به پروانه­ها در سال 1374 به عنوان چهره جنجالی عرصه نقد ادبی قد علم کرد...


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ساعت توسط هومن ربيعي(راهی) |

در دهه هفتاد، بستر ادبیات ایران بیش از دهه­های دیگر شاهد کتابسازی در زمینه نقد ادبی بود. گاه یکنفرتصمیم می­گرفت که مصاحبه­ای با دوستانش ترتیب دهد و ماحصل را مجلدی کند وگاه منتقدان ترجیح دادند که به جای پژوهش منطقی در شعر معاصر به دنبال کشف ربطهای نجومی در چند شعر از چند شاعر، جُنبش­واره­ای به سبک اروپای پس از جنگ راه بیاندازد...


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ساعت توسط هومن ربيعي(راهی) |

دو فیلم همسفر خاموش(الهام حسین زاده) و تصویر آفتاب در آینه عشق(هومن ربیعی) در برنامه آسیایی این جشنواره به نمایش در می آیند...


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ساعت توسط هومن ربيعي(راهی) |

اگر با رویکرد تاریخی­­ـ­شکلی به بررسي شعر فارسی بپردازيم، با سه دوران اصلي مواجه می­شویم: دوران سنت، دوران نوگرائي و دوران پسانوگرايي...      


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ساعت توسط هومن ربيعي(راهی) |

روزی که انسان ابتدایی، نتیجه ضربه مشت­های اش را دید،سعی­کرد چیزی مشابه مشت­های­اش را به کار بگیرد،به این منظور،یک سنگ گرد را سرِ یک تکه چوب بست که این شــئ جــدیــد، یک دورنما از مشت خودش بود...


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ساعت توسط هومن ربيعي(راهی) |

در جستجویِ حقیقتی گمشده

یا شاید دروغی گریم شده

با احتیاطِ هرچه تمام­تر

ابتدا تاریخ را ورق بزن

سپس فلسفه را مثل روزنامه بخوان

در این قسمت از کار

آدم­های زیادی به خواب­هایت می­ریزند

نترس

با سبیلِ کـُلـُفتِ فریدریش  حال­کن

به کله صیقلیِ فوکو که نگاه می­کنی  عینک بزن

اصلاً به لَرزِ اسکلت­هایِ اگزیستانسیال رو نَـده

خلاصه اینکه

به کابوس­هایِ کویری سَبــو نَـده

در جستجویِ حقیقتی گمشده

میلیاردها مقالِ مشاهیر را فراموش ­کن

حتی گفتگوهایِ درونی­ات را هم

بگیر و برو

مثلِ یک دوربین

ببین

 در این زمانِ مختصری که سهمِ توست

در این نمایشِ مینیاتوری که در زمین برپاست

سیرکن

ببین کجایِ پرده جای می­گیری

کجا برایِ همیشه ثبت می­شوی؟

ببین

ثبت کن

و

  ثبت شو

+ نوشته شده در ساعت توسط هومن ربيعي(راهی) |